20091101

Konuşma isteği


Kendimi bildim bileli ilginç rüyalar görürüm.

Örneğin geçen gece, bir kedinin kalbini çıkardı bir adam önümde. Daha sonrasında kendimi bir akıl hastanesinde öğrenci bir grubun içinde buldum. Öyle merak ettim ki gezinmek isteğime karşı koyamadım. İndim en altlara, gördüğüm manzara çürümüş bedenler ve ölmek üzere olan ruhlardı.. Delirmenin tanımı buydu belki de bilinç altımda biryerlerde lakin korkunçtu. Birileri tarafından uzaklaştırıldım oradan. Kalbimde ve zihnimde öyle bir etki yarattıki bu görüntüler.. Öğrenci grubunun arasına döndüğümde ve onların gündelik-hayatlarına-gündelik-salaklıklarına devam ettiklerini gördüğümde.. ben gerçekten delirmiştim. Yüzümde bir maske vardı ve elimde kimbilir kaç ışık yılı sonrasına ait ilginç biçimsiz ve etkisi büyük bir silah.. Herkesi teker teker vurdum. Öldürdüm herbirini. Vicdan azabı duymadım tek bir an bile. Ama sona erdiğini.. Bütün bunların bir bitişin bir tükenişin bir hiçliğin ve en çok da bir gidişin belirtileri olduğunu ve yan etki olarak da kendimi bir ölü gibi hissedişim.. İntahar ettim. Uçtuğumu hissettim o çatıdan.. dibe vuramadanki o sınırsız özgürlük duygusu.. Kendimi ilk ve son defa huzurlu hissedişim.. Dibe çakıldığımda gülümsüyordum.

Genelde iyi-kötü etkilendiğim şeyleri görürüm rüyamda.. Saddam'ı, bir fahişe olduğumu, uzun bir süre gördüğüm uçurum rüyam hele.. Bunu da anlatmalıyım.

Kötü bir dönemdi ve kendimi gerçekten çaresiz hissediyordum.. Sonrasında her gece bir rüya görmeye başladım.. Bir uçurum vardı. Ve ben.. Ayaklarım ben hükmetmeden ilerliyordu uçuruma. Durmak durdurmak istiyordum fakat yapamıyordum birtürlü.. Her gece daha da yaklaştım uçuruma.. Bağırıp duruyordum fakat duyan yoktu. KİMSE yoktu. O rüyayı gördüğüm son gecemde.. Uçurumun ucundaydım. Ve bir kuvvet yeniden itti beni.. Gözlerimi kapadım.. Fakat açtığımda uçurumun üzerindeydim ve düşmüyordum..

İnsanlar hakkındaki korkularımı da görürüm.. Bu gerçekten korkunçtur.. Örneğin erkek arkadaşınızın sizi aldatmanızdan korkuyorsunuz. Ve gece uyuduğunuz anda o görüntüler geliyor aklınıza.. Yada bir ölümden. Bir yokluktan.. Herbiri..

Hayal dünyam fazla geniş sanırım.
Eh, öyle işte.

Hiç yorum yok: