20091217

duvarı delmek

" sen çok ilginç birisin. öyle bir konuştun ki.. tam anlattın işte. sanki.. sanki çok görmüş, geçirmiş gibisin birşeyleri. şaşırtıyor insanı kelimelerin.. sen sahiden ilginç birisin. birgün ne olur konuşalım. dertleşelim birgün. bunu istiyorum. "

ben de çok şey istiyorum diyemedim ona. ben konuşamam ben susamam diyemedim. beni bırak diyemedim benden git. git, yoksa çok acır canın diyemedim ben ona. peki dedim. konuştum. sonrasındaysa.. sustum.

" gerçekten istiyorum bunu.. sen anlıyorsun birtek sen varsın işte. başka kimse anlamıyor. birtek sen varsın ve sana da ulaşamıyorum bazen.. bu beni çok yoruyor. "

ben de çok yoruluyorum diyemedim ona. sen var mısın sahiden diyemedim. peki dedim. sustum.

" çok dolmuş gibisin. birşeyler var sende.. hüzünlü bir yan. böyle çok üzgün gibisin. suskun.. gerçekten konuşalım. "


diyemedim ona. diyemedim. birkaç mırıltıydı sinsice akan.. içimde saklı.

" bu kötü.. çok kötü.. sakın yapma. bunu sakın kendine yapma.. bu çok kötü.. intahara bile sürükler biliyor musun? sakın yapma bunu kendine.. kendinde kal ezgi. kal. "

güldüm. biliyorum diyebildim yalnızca. peki dedim tamam. susalım şimdi sen ve ben. sen ve ben gidelim ayrı yollara. ayrı düşlere ayrı adamlar yada kadınlara. birbirimizi hiç düşünmeyelim. sen beni unut benim intaharlarımı yada hüzne çalan yanlarımı. sen beni unut düşünme bu dünya üzerindeki en yalnız kişiydim ben halbuki.. delme bu zırhı bana gelme. diyemedim ona. ben seni içime alamam diyemedim. bizim ruhlarımız sevişemez diyemedim ona. sustum yalnızca.. peki dedim. döndüm arkamı ve gittim.

"sen çok.. çok farklısın."

peki. sus. yalnızca.
ben yokum. yoktum da.

"ezgi..
ezgi...
ezgi ..
ezgi.....
ezgi.
ezgiiii.. "


sahi, o kimdi ?

Hiç yorum yok: