20091228

gündelik hayat

sanırım ağlıyorum. uzun zamandır birşeyler, düzgün birşeyler yazamadım bloga. içimden gelmedi. ama bu gece ağlıyorum ve içimden öyle çok şey geliyor ki. 1 ocak gelmemeli diyorum bazen. o gelmemeli. benim midem bulanabilir, inan dayanabilirim sensiz olmaya. birilerinsiz yaşamak, birilerini görmek yada görmezden gelmek. tanrım bir anlatım bozukluğu olarak gelebilirdim şu dünyaya. yada eksen eğikliği. (neden olmasın) başka bir adamla sevişmek ve dudaklarını öpmek. sanırım midem bulanıyor çoğu kez. seni de sevebilirim şeker- neden olmasın. sanırım ağlıyorum evet. çünkü hiç oje sürülecek güzellikte olmadı benim tırnaklarım. bu hazin.

bir adam bir geceye sığınmış. bir kadını öpüyor. neden her şey böylesine tanımsız. senden "şey" olarak bahsedebilirim mesela. eh bu da büyük bir anlam içerir. sense fazla mide bulandırıcısın sanırım az biraz da küstah. daha kötü bir insan ama daha mutlu olabilirim mesela. yada daha mutsuz ama daha iyi. bense sadece bir kayan bir yıldız olmayı dilerdim.

kelimelerimden iğreniyor olabilirsin. evet ben de senden. ama tanrım neden olmasın sevişebiliriz seninle de. nasılsa seni unutabildim bir etsin sen bir kemik. (evet 1 ocak gelmemeli) bir melodi olabilirim mesela beni önemser gibi yapıp adımı unutabilirsin. adımı unutmayı dene sevgilim, inan hiçleşeceksin.

yokluğunu fiiller çekimleyip zaman belirten zarflarla tükettim. ah sen ne bilirsin sevgilim.

mideni bulandırmayacağım bu gece. sadece, adımı sessizce söyle. sonrasında siktirip gidebilirsin bile. duymak istemiyorum. durmak öldürür beni. ah sen ne bilirsin sevgilim. benim hayata olan yaşamaya olan aşkımı ne bilirsin.


bunu duymaya dayanamam. git. ve geri dönme.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

iz bırakanlar unutulmaz.

~melody~ dedi ki...

unutulmaz..