20100312

bir yitip gitmişten "alıntı".

"uzun zaman oldu. öyle çok değiştik ki. bak bu lacivert gelmiyor eskisi gibi.. eskiden düşünemezdim. şimdi koptuk ve çoktan gittik biz buralardan.. bir amacı yok. eskiyi yad etmek ve özlemek belki. belki -mış gibi yapmak- adlı fiilin yorgunluğu.. belki katledilişimiz birileri ve birçokları tarafından.. herşey o kadar değiş-miş ki..

yazmak istedim sana. artık ne sen *.. ne ben ezgiyim.. artık çok başka kendimizden başka herşeyizdir belki de.. kafa bile yoramıyorum. sadece biliyorumki
ben-öldüm.

bir şarap şişesi var şimdi önümde. içinde kaybolmak isterdim, biliyor musun? bu kadar dibe vurmak.. ve görememek umudu.. biri olamamak birşey olamamak.. anlatamıyorum kimseye..
seni özledim. içimden koparıp atamadığım birşeysin sen. hep yanmda.. hep benimle.. ama birşekilde uzak gibisin sen de.. diğerleri gibi.. hiç olmayan olmamışlar gibi..
şimdi hayal ettiğin pek çoğuna kavuştun sen.. üniversite, dt, tekirdağa da geliceksin.. bu çok güzel.. fakat insan geriye dönmek ve orada biryerde kalmak istiyor sadece.. kelimelerin bu kadar anlamlı olduğunu bilmiyordum ben.. bir insanın bu derece.. değişeceğini.. kendime acımak gibi birşey bu. neden böyleyim anlamıyorum

sadece anlatmak istedim
seni.. seni istedim sadece ve battı batırıldı herşey.. ki yorulduk
öldük bittik belki de ama benim hastalıklı hallerim sebep oldu birçoğuna
seni sevmek istedim
bilemezdim sana bunca zarar verebileceğimi.. ki ben böyle biri değildim.. sen tanırsın beni. bu değişim ürkütüyor korkutuyor en çok
herşey aynı kalsa.. ydı. birkaç kelimeye sığındım ve orada yaşama mecbur kılındım
herşeyi yaşamak sayıyorum-sanıyorum
özledim seni.. öpmeyi özledim. yaşamak ağır geliyor artık.. sen olsan değişir bambaşka olurdu belki ama yoksun ve olamayacaksın da
şehirler ve yollar..
aramıza yeni mesafeler de eklendi
engel değiller belki
ama yaşamak ağır geliyor artık.. biryerlerde ölüp kalmaktan ve en çok da bunu dilemekten istemekten korkuyorum.. rüyamda intaharlar görüyorum ve bu kez gerçekten bu dereceye vardım. bu kez gerçekten bitti yok öldü o ezgi
bana küfret.. bana vur bana dilediğini yap yada yapma.. terket beni çek git.. ben yapamıyorum bunu hiçbir zaman yapamadım ama sen yap.. benim yapamadığımı sen yap
gittikçe daha da karmaşıklaşıyor ve kötüleşiyorum ve seni de mahvetmek en son istediğim hatta hiçbir şekilde istemeyeceğim birşey
ben kimim ben kimdim bilmiyorum bilemiyorum
ama seni çok seviyorum..

belkide senden saklanmamın -tek sırdaşımdan ve tek yoldaşımdan.. en iyi dostumdan ve aşık olduğum insandan- bu derece saklanışımın kaçışımın tek sebebi bu.. geçirdiğim değişim. intaharlarım ve zehirli yanlarım..

birkaç geç'miş e ve geçememiş'e bakmaya geldim bu laciverte.. *.. çok eski bir yerlerde gizlenip kalmış olan buraya.. birileri şarkılar söylüyor birileri çok mutlu birileri sahiden de mutlu birileri yürüyebiliyor koşabiliyor nefes alabiliyor. ama benim ayaklarım yok benim kalbim yok benim nefes almaya gücüm bile yok.. anlıyor musun

ki bak çok yakınlar.. biryerdeler hepsi hatta bana ulaşmaya çabalayanları bile var.. ama olmuyor eskisi gibi saçmalayamıyorum bile o gülücükler yok bak sadece hastalıklı yanlarımdan yani bütünbir varlığımdan kurtulmak tek dilediğim çünkü seni sizi onları düşünürüm hep hep hep ben başklarını düşünürüm biliyorsun sen.. en çok sen.. onları ne kadar çok sevdiğimi ve hiçbir zaman karşılık bulamadığmı..

şimdi herşeyi daha iyi anlıyorum.. buraya aylar yıllar sonra gelip bu satırları yazmamın tek sebebi de bu.. anlama ihtiyacı ve bir ayna gibi belki de.. görüyorum artık

seni çok seviyorum.. * ama bunlar.. bu yazdıklarım senden hep kaçırmaya uğraşıp birtürlü başaramadığım birkaç lanet yalnızca.. ve söylemek ve anlatmak ve senin anlamanı saglamak zorundaydım.. şuan uyudugumu sanıyorsun.. ben seni hayal kırıklıgına ugratmaktan öyle korkuyorum ki

hep yanındayım demiştim çünkü.. ama olamazsam.. dedim ya biryerlerde ölüp kalmaktan korkuyorum yaşadığımın tek kanıtı nefes almam.. yada deliricem.. o rüyalarımda gördüğüm gibi.. dipsiz bir delilik ve intahar kuyusu

çıkamıyorum. burada kalmayı sevdigimi söyleyenler bile cıktı ama hiçbiri görmedi çaresizligimi geberişimi.. şimdi çok yalnızım

seni çok seviyorum.. söylemiş miydim.. çocuk yanın daima hayatta kalsın. beni dinleme kızdıgıma bakma sen.. o yanına iyi bak.. insan çok arıyor.. benimse olmadı bir çocuklugum hiçbir zaman. buna özeniyorum kıskanıyorumdur belki de. fakat sen böyle kal. * olarak *'m olarak..

umarım bu satırları senden başka biri okumaz.. okusa da umrumda değil.. sana söylemek istedim..

uzun zaman sonra..
hep kal böyle yanımda..




-melody-"
 
 
bu satırlar, 3 Kasım 2009 Salı günü, 6:22' de yazıldı. bunu yitip gitmiş bir insan, uzun yıllar boyudur yanında kalmaya, onu sevmeye, korumaya ve en çok da üzmeye çalışan bir insana yazdı. bunu hakedilmemiş ve kaybolup gitmiş yıllarına yazdı. bunu içindeki kanayan yarayı ona anlatabilsin diye yazdı. bunu anlaşılabilsin, artık bir yerden başlayarak kurtulabilsin diye yazdı. bunu çok sevdiği bir insan yanında olsun diye yazdı.
 
12 Mart 2010 Cuma günü, 17:38. düşündüğü hiçbir şey, gerçek olmadı.

Hiç yorum yok: