20100404

-beş dakika?

merhaba blogçum, uzun zamanlardan sonra. merhaba.
öyle çok şey konuşmak istedim ki seninle son bir aydır. fakat kırdılar beni. üzdüler. kitaplara bunca tapan ben, bir sinir krizi eşiğinde, hüzünlü bir acıyla ve gözyaşlarıyla, yırttım herbirini. giysileri kestim makaslarla. ağladım dizlerimin üzerine çökerek. bu hayata, bu insanlara ve iğrençliklerine lanetler ederek. bana bunu nasıl yaptılar. bana bunu neden yaptılar. ben çok sevmiştim halbuki. hep. çok. sevmiştim. ben. halbuki. fakat kırdılar beni. üzdüler. öyle çok şey konuşmak istedim ki seninle son bir aydır...
içimde kocaman bir yarayla, daha eksik bir kadın ve daha hüzünlü küçücük bir kız olarak, seni bile sevemiyorum şimdi. kimseleri arayamıyorum. belki de iğrenç bir insanımdır. kimbilir. kitaplar bile küskün şimdi bana. ne yana dönsem, koca bir hiçim. kaçamıyorum. kalamıyorum. sana sığınmak istedim. saçmalayarak, konuşarak ya da susarak, şimdi bütün bir iğrençliğim ve kendimsizliğimle, birkaç yudum şarap eşliğinde, sana sığınmak ve ağlamak istedim.
bana bunu nasıl yaptılar. bana bunu neden yaptılar.

şimdi, düşününce, her şeyin bir sebebi olduğuna daha çok inanmaya başlıyorum. her şey olması gerektiği gibiydi işte. terk edilmek. aldatılmak. ağlamak. mahvolmak. mahvetmeyi dilemek. fakat yapamamak. yemek yiyememek. uykusuzluk. sarhoşluk ve yalnızlık çokça
şimdi, düşününce, belki de her şeyin böyle daha huzurlu olduğu gerçeği çarpıyor yüzüme. eksildikçe çoğalıyor sanırım bir şeyler. ve ben sanmaktan ötesine geçmek bile istemiyorum kimi zaman. düşünmeden, konuşmadan, yaşamadan, sadece kendime kalmak istiyorum.

artık sorgulanmak istemiyorum. artık doğrulara ihtiyacım yok benim. haydi, kandırın beni, yalanlar söyleyin bana! fark etmez. artık sorgulamak istemiyorum. artık bir kimliğim bile yok. artık ezgi bile değilim.
ezgi. bile. değilim.

tüm bunları onlara anlatmak imkansız. tüm bunları kendime bile anlatmak imkansız!

bugün, yeni hayatımın ilk günü. aldatıldım. yalanlar söylendi bana. kandırıldım ve kırdılar beni. ama biliyor musunuz, siktirip gitsin herbiri! fark etmez. doğrulara bile ihtiyacım yok benim. artık bir insan bile değilim ezgi olamadıkça. ezgi olamadıkça önemi yok tüm bunların. çünkü biliyorum artık. çünkü anlayabiliyorum artık. insanları tanımak, onları içine almak ve sevişmek onlarla, onları sevmek yada her ne haltsa, insanların hiçbiri hiçbirine değmiyor en aslında.

hep aynı şeylerden söz etmek beni de sıktı.
siktirip gidiyorum şimdi.

5 yorum:

StummScream dedi ki...

Kendin sevdiğin gibi yaşaman lazım. Sonra geride neler eksikse o zaman onlara sövebilirsin

beyazın istilası dedi ki...

iyileşince hepsi geçecek...
illaki geçecek... geriye sadece kendin kal'caksın....kendine yeterek...

~melody~ dedi ki...

"iyileşince hepsi geçecek... illaki geçecek... geriye sadece kendin kal'caksın...kendine yeterek..." -beyazınistilası

geçicek. kesinlikle geçicek. tüm bunların bilincinde olarak. ama kendimden de yiterek kendime yetebilicem ancak. bunun da farkındayım. bir şeyleri atlatmak, bir şeylerin üzerine gitmek, yenmek, tüm bunların üzerine minik bir gülümseyiş bile.. tüm bunlar güçlü hissettiriyor. tamam haydi yıkın beni. daha fazla yıkın. diye haykırabilirsiniz sanki. siz yıktıkça ben yıkılmayacağım. ve bu döngü böyle sürüp gidecek. siz vuracaksınız. ben haykıracağım. küçük bi kız gizlenir durur içimde.. kalbimdeki, beynimdeki gerçeklerden ve acılardan sakınarak.. gizlenir o sadece. nedense, ağlar.

"Kendin sevdiğin gibi yaşaman lazım. Sonra geride neler eksikse o zaman onlara sövebilirsin" -StummScream

kesinlikle böyle yaşamam lazım. ama uzun zamandır kendi yaşamım adına, ya da yaşayabileceğim kısıtlı şeyler adına "sevebildiğim" pek bir şey yok. belki de hiçbir şey yok. eksikliklere sövüyorum. bu yüzden ayıplıyorlar beni. halbuki ben en çok kendime... en çok.


bilmiyorum sanırım karışık kafam. kendi hayatım, başkalarının hayatları, kimlikler, nefesler, insanlar. bozulmuş psikolojiler ve mutluluklar. ben nedense bir arada gibiyim. bir boşlukta yüzüyor gibiyim. bunun büyük bir doyumu ve aynı zamanda büyük bir eksikliği var. tüm bu kelimeleri yaratan budur belki de. arayış.

beyazın istilası dedi ki...

bunu yapma bence..içindeki küçük kız çocuğunu koru sakın ağlatma..sen ağla ve gerekirse ona yalanlar söyle...çünkü ona hep ihtiyacın olacak...çünkü çoğu zaman sadece o silecek gözyaşlarını...

~melody~ dedi ki...

haklısın, evet. bunun için çabalamalıyım ben. olucak. olucak. evet.