20100416

döngü.

güzel şeyler yazabilen insanlara bayılıyorum. tapıyorum. hayatın güzelliklerinden, umutlardan ve yaşadıkları oncasından bahseden insanlara. bunu nasıl yapabildiklerini anlayamıyorum. onların da beni anladıklarını sanmıyorum gerçi. ama karşılıklı bir doyum gizli tüm bunlarda. onlar bana acırlar. ben de özenirmiş gibi yaparım. bu bir döngüdür ve sürüp gider böyle. halbuki çok dalga geçiyorum kendimle, yaşamdaki aksaklıklar ve hüzünlerle. öyle saçma sapan şeyler oluyor ki. bir hayatı içte yaşamanın yan etkileri olsa gerek. delirmiş olsam gerek. yine de mutluyum. sonsuzca gülümseyebiliyorum insanlara, içimden gelerek. seviyorum. seviliyorum. (bu son kısmı yazmış olmak için yazdığımı bile kabul edebiliyorum) çok saçma şeyler konuşalım blogçum, hadi. nasılsa ilgilenmiyorlar.

Hiç yorum yok: