20100603

conscience.

aslına bakarsan, hissettiğim hiçbir şey için kendimi suçlamıyorum. olan oldu. belli şeyler yaşandı ve hiçbirinin zerrece önemi yok. buna takılan sensin. en azından hislerime bir suçlu yamamak elbette işine gelirdi. ama endişelenme artık. ben gülüyorum. ben sahiden gülüyorum ve bu içimden gelmese de, görüntüm mükemmel. her şey gayet normal gibi ve inan bana sorun çıkmayacak. kimse, gerçekte ne ya da kim olduğumu hiçbir zaman anlamayacak ve sakın üzülme. hissettiğim hiçbir şey için seni de suçlamıyorum çünkü. bir gün yaşadıklarıma değil, yaşayamadıklarıma ağladığımdan bahsetmiştim. oysaki çok küçüktüm ve böyle dememem gerekirdi. saçma sapan şeyler düşünmemem ve aslına bakarsan, unutmam ya da üzerinde hiçbir şekilde durmamam gerekirdi. hiçbir zaman gerekeni yapmadım ben hayatımda. her zaman iyiler ve kötüler vardı. doğrular ve yanlışlar. ve ben içimden gelen şeylerin doğru ya da iyi şeyler olması için kıçımı yırttığımı hatırlıyorum. herkes kadar insan olduğum zamanlardı bunlar. ve sonra büyüdüm. herbirini unuttum. şimdi, hatırladıkça komik geliyor ve biliyorum ki artık hiçbir şey doğru ya da yanlış, hiçkimse iyi ya da kötü olmayacak. bunu bilmek beni rahatlatıyor. şimdi keskin virajlar almıyoruz biz bu yolda. ya da uçurumlar beklemiyor yolların sonunda bizleri. biz sadece gidiyoruz. belki şimdi amacımız kalmadı. belki hiçbir zaman bir amaç olmayacak ama en azından attığımız bu adımlar tüm bu saçmalıklardan defalarca gerçek. en azından kendimizden eminiz ve evet, bu böyle sürüp gidecek. ama endişelenme artık. geçti. artık, geçti.

Hiç yorum yok: