20100819

yazmak beni iyileştiriyordu. ruhum geziniyordu parmak uçlarımda ve süzülüyordu, çekip gidiyordu.
ama insanlara bunu anlatamazdınız.
anlamazlardı.

sadece yazmak beni iyileştiriyordu.

2 yorum:

Hegesias dedi ki...

Yazının sizi terk etmemesini dilerim. Çünkü bu terk edişin insana verdiği acı tarif edilemez.

Jude dedi ki...

o tarifsiz bir delilik.
dönüşü olmayan tek gidiştir bu belki de.
bir ruh katli kelimelerin terki...
ki ben çok kere mahvoldum..
hani çıkıp gidemedi ya o harfler içimden. hani yaşayamadım ya. hani gerçek manada öldüm bir gün, tam da buralarda...
iğrenç şeyler anlatsam da, yazmak adına kaybedersem bir gün elimde kalan son kırıntıları,,

gerçekten de kaybediyorum...