20101203

-dış dünya.

bir gün, herhangi bir insanın, benim cümlelerimden alıntılarla konuşulabileceğine inanamazdım. anlatmak için didindikleri şeyleri, bana ait birkaç sözcüğün bir araya getirilmesiyle anlatabileceklerini. gözlerimin içine bakarak en saf halleriyle, sanki hayatlarını değiştirebilirmişim gibi, sanki istesem çekip çıkabilirmişim gibi haykıracaklarına. bana tutunabilecek kadar zayıflamışlıklarına. inanamazdım. bir gün, herhangi bir insanın. benim cümlelerimi ağzına alışına ve mideleri bile bulanmadan, ağızlarında kötü bir tat bırakmaksızın. sevip okşayışlarına. ve adam yerine koyuşlarına. inanamazdım beni aralarına alışlarına.

halbuki birkaç harfin bir araya gelebiliyor oluşuydu aşk. aralarında kurdukları bağdı, kelimelerin. bir cümleye bir hayatmış gözüyle bakabilmekti o iki beden arasındaki gitgellerin sevimsiz çekicilikleri. halbuki hisler harflerle sevişiyordu. harflerse zihinlerle.

devrim mi istiyorlardı. kendilerini, ne istediklerini anlatabilir bir yaşama şekli, işte, en iyi başlangıçtı.
birileri vardı ve beni konuşuyorlardı.
işte ben buna en çok,
inanamazdım.

Hiç yorum yok: