20120912

ben, hiç

aklımı karıştıran şeylerin varlığı mesela. meselalar. meseleler.


basit şeyler. den söz edesim. var. aklımdan geçen her şeyi bir bir yazasım. neden mi? konuşabilmek için. belki de. onları anlatmamak için biraz. biraz da kendimden bahsetsem. çok mu. dur ki. bir insanın. kendini yaşıyor olması. yaşamaya çalışacak olması.

varoluşun sancılarının üzerinden belki de iki yüzyıl geçti. bu iki yüzyıl herhangi bir şey düşünmeden, herhangi bir yere temas etmeden, zamanı tutarak saçlarının en diplerinden, öylece geçti.

yaşamamış hissettin. olmamış hissettin.

yaşamadı sanki kimse sen onları düşünmeyi bıraktığın her an. sanki olduklarını düşündüğün yerlerde öylece hareketsiz ve donuk
kalakaldılar.
bu düşüncenden bahsettin birkaçına.
normal biri olmadığından, hayatı çok dallayıp budakladığından
en kötüsüyse
zorladığından söz ettiler.

bunlar da geçti.
senden de geçti.
sen de geçtin zaten

bir gün. zamanın en orta yerinden. adının ağırlığını taşıyarak
köşebaşlarında yüklerini salarak en pisi de olsa o yerlerin
yüklerinden kısa süreliğine de olsa kurtulmanın rahatlığına vararak

çok düşündüm seni. yaşamını düşündüm. yaşayışını. en çok da gözlerini
sevmedim de hiç.

göğüslerim vardı benim de halbuki. bacaklarım. ellerim vardı. bileklerim. yanaklarım
biraz da kalbim vardı
birazcık

ruhumu yaşaması için sokağa salardım
insanların arasına
eline köşedeki bakkaldan alınmış sarı bir top tutuşturarak
çocukluğunun en ince yerinden öptüm ben seni
ama sevmedim de hiç.

üzülmeseydin keşke. her ne olduysa. olmuş olsaydı ve yürüyüverseydin
üç beş kısa adım atarak
bambaşka bir sokağına saparak
bu küçük şehrin

unutuverseydin.
sevmedim çünkü ben hiç.
seni
gözlerini
de

1 yorum:

Negrodrama dedi ki...

Merhaba liman kentin liman terasindan abi diye seslenen egzentirik kardesim.abole oldugum yazilarin karsisinda ayaklarim adeta su resimdeki gibi oldugunu soylemek istiyorum.Bu ayaklar eminim sana biryerden tanidik gelicektir :)