20140212

plastik masa etkisi kırılarak

franny and zooey naifliği var şu aralar hayatımda mesela. hannibal'ın psikolojik baskısı var. kafamı karıştıragelen üç beş durum var ve en nihayetinde günlerimi bölerek planladığım ve yapmayı çok da istiyor olduğumu sanmadığım ve yapmayı çok istiyor olduğuma kendimi ikna ettiğim şeyler. şeyler! ne büyük mevzular. yerin metrelerce derinliğinden çıkagelip atmosferi falan aşıyorlar. şeyler! birileri bizi bir şeylere ikna edecek bir gün. şimdi lisedeki edebiyat hocam bunu okuyor olsa "bir şeyler"in üzerini o hiç tükenmeyen kırmızı kalemiyle çizer ve "bazı şeyler" olarak değiştirirdi. haha. hayat büyük bir naifliği barındırmıyor mu sizce de içinde. salinger ile işler böyle görünmeye başlıyor olabilir. ya da neşeli bir şarkı ve bitirilmiş bir sigara eşliğinde hayat daha da sevimlileşiyor olabilir. BEN mesela EN ÇOK ne ile VAR OLUYORUM diye sorduğumda kendime. nasıl bir cevap alıyorum. gülümseyerek! işte evet gülümseyerek en yerine oturanı! buraya neden geldim ve bunları neden anlatıyorum diye sorduğumda kendime. işte hayır bak oturuyoruz senle ben. beyaz plastik bir masa. plastik şeylerin samimiyetsizliği bile bozamıyor aramızdaki samimiyeti. oturuyor ve birkaç fikir konuşuyoruz. birkaç şiirden bahsediyoruz ve kötü bir çayı yudumlarken dahi olsa, gülümseyebiliyoruz. şimdi ben yazdıkça altı kırmızı çizgilerle doluyor kelimelerimin. edebiyat hocamın ruhu astral seyahatle ilgili olabilir. beni biraz daha sevebilir yanıma gelip. çıkmadan üzerimi örter ve ışığı da kapatır ardından. bir iç çekiş ve olgun bir gülümseme de tabloya eklenesi. HAHA. sahiden dostlar. ben en çok ne ile var oluyorum dedikçe ve dedikçe. aklıma tolstoy geliyor istemsiz bir şekilde. İNSAN NE İLE YAŞAR. insan YAŞAR diyor tolstoy önce. sonra diyor ki. tamam da. NE İLE. o aradaki i'nin y'ye dönüşüp boşluğu tüketmesi de üzüyor beni bazen. NEYLE. ah dünyanın sevimliliği. ah şubat ayı kötü havalar teamülünü keskinliğiyle deliveren güneş. yağdırdığı yağmur ve çıkardığı gökkuşağı. gören de aşığım falan sanacak. AH İNSAN OLMANIN İÇİNDE BARINDIRDIĞI O NEŞE. gidiyorum koşarak şimdi buralardan.

Hiç yorum yok: