20150111

05:22


kendimi beynimden geçen düşüncelere bölebilseydim, ikinci bir einstein olurdum. kimse de beni hatırlamazdı. peki ya ben hangisiyim? gerçekten kim olduğuyla ilgilenen kaç kişiyiz? bir yolda gidiyorum. yolun nereye gittiğini bilmeden, yolun bana aitliğinden bile emin olmayarak. şimdi yanımda olan insanların bir gün yanımda olmayacaklarını bilecek kadar büyümüş olarak her gün. 21 yaşında. bir kadın. hayatı kim olarak yaşadığını bilmeden yaşayan küçük bir kadın. hayatında kim olarak yaşamak isteyebileceğini bilemeyecek kadar yaşama uzak. her gün nefes alacak kadar hayata sadık. herkese gülümseyecek kadar buruk. hayatını sahip olduğu iki adına bölmüş bir kadın. bembeyaz elleri ve onu hiç tanımamış insanları var. hayalgücü okuduğu kitaplar sayesinde yakasını bırakmıyor. çok minik detayları hayatının en güzel anı ilan edebilecek kadar uyumsuz. önünü görmede bir sıkıntı yaşamamış çünkü önünü göremeyeceğine hiç inanmamış. bugüne kadar koşabiliyordu çünkü nasıl koşabilir olduğunu hiç sorgulamamıştı. hayata "sarsılalım ki ne kadar sağlam olduğumuzu görelim" bakış açısıyla yöneldi hep. giderek daha makul birine dönüştüğünü görerek giderek daha anlaşılabilir olacağını sandı ama yanıldı. daha gömüldü içine, gerçekten kim olduğu. artık kendisi de unuttu.

Hiç yorum yok: